กลอนประจำใจ^_^ ยังไม่ถึงเวลาและไม่พร้อม จึงไม่ยอมมอบใจให้ใครคนไหน รอไปก่อนถึงเวลาเมื่อใด ฉันจะมอบหัวใจให้เธอครอง ยังมีเรื่องที่ให้ต้องทำอีกมาก จึงไม่อยากทำตัวมีเจ้าของ สำหรับฉันเรียนเป็นหลักรักเป็นรอง หากขัดขัดข้องฝันคงต้องพังทลาย ในวัยเรียนตั้งใจเรียนคงดีกว่า ถึงจะช้า แต่ใช่ว่ามันจะสาย เรื่องความรักเอาไว้ก่อนอย่าร้อนใจ นานเท่าไหร่คงรอได้ถ้ารักจริง ^_^.....................^_^ อยากขอบคุณทุกคนที่ห่วงใย ยามๆที่ฉันเศร้าใจ คอยอยู่เป็นเพื่อนกัน ปลอบโยนเมื่อฉันต้องเจ็บ เมื่อเขาไม่แคร์ ดื่มๆทั้งน้ำตาเพื่อให้ลืม คืนๆนี้ฉันเลี้ยงเอง แด่เพื่อนที่แสนดี แด่ผู้ชายที่ฉันต้องปล่อย ต้องปล่อยเขาไป * หัวใจสลายเมื่อไปรักคนที่เขาไม่รัก นะเพื่อนฉันขอซบลงที่ไหล่ กอดคอและร้องไห้ไปด้วยกัน ทั้งคืน ทั้งคืนนี้ ** รักเขาฉันรักเขาจนหมดใจให้เป็นผู้ชายคนเดียว แต่ดูสิเขาไม่เคยมาแลเลียว ชีวิตของฉันถ้าไม่มีเขาก็คงไม่ตาย ต้องลืมให้ได้ผู้ชายคนนี้ ซ้ำ *,** แต่ดูสิเขาไม่เคยมาแลเลียว ชีวิตของฉันถ้าไม่มีเขาก็คงไม่ตาย ดื่มแก้วสุดท้ายผู้ชายคนนี้

เพียงแต่อย่าฝืนตัวเอง ต้องยอมรับความรู้สึกของตัวเอง อย่าปิดกั้นความอ่อนแอ... ของตัวเอง ถ้าอยากร้องไห้ ก็ร้องซะให้หายอึดอัด เพียงแต่อย่าฝืนตัวเอง ต้องยอมรับความรู้สึกของตัวเอง ร้องไห้... ไม่ใช่เรื่องที่น่าอาย เรากล้าที่จะร้องไห้ คือ คนที่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองกำลังเป็น...เพราะคนที่เสียใจแล้วไม่ร้องไห้ ไม่ระบายออกมา นานๆ ไปอาจจะทำให้มีความเศร้าอยู่ลึกๆ แล้วเลือกที่จะระบายออกมาเลยไม่ดีกว่าหรือ อย่าพยายามอดกลั้นที่จะร้องไห้ ปล่อยให้น้ำตามันไหลออก จนกว่าจะสบายใจ และ... เมื่อน้ำตาเหือดแห้งไป เราจะได้ความเข้มแข็งกลับมาให้ตัวเรา... ใกล้แล้วสินะ...มันใกล้ถึงวันที่ฉันต้องตัดสินใจ เพียงเพราะเธอต้องการจะไปใช่หรือป่าว ทำไม...ทุกๆอย่างมันถึงดูเย็นชากับฉันทุกด้าน ทำไม...คนที่เธอเดินจากไปต้องเป็นฉัน ทั้งๆที่เธอก็รู้ว่าฉันรักเธอมากแค่ไหน ทั้งๆที่เธอก็รู้ว่าฉันต้องทำใจไม่ได้ ครั้งนั้นที่เธอกลับมา...มาบอกว่ารักฉัน รู้มัยฉันดีใจมาก...เพราะคิดว่าเธอคงไม่เดินจากฉันไปอีกแล้ว ฉันเคยให้อภัยเธอได้...ทั้งๆที่มันแสนเจ็บปวดกับการที่เธอเดินจากไปในครั้งแรก ฉันคิดมาเสมอ...หากเธอเดินจากฉันไปอีกครั้งฉันคงไม่เจ็บปวดมากกว่าครั้งนั้นอีก เพราะฉันเคยรับรู้ความเจ็บปวดนั้นมาแล้วมันคงไม่เจ็บแบบนั้นอีก แต่ไม่ใช่เลย...การกลับมาเพื่อจากไปอีกครั้งของเธอ มันทำให้ฉันเจ็บปวดมากขึ้นกว่าเดิมสะอีก เธอจะรู้มัย...ทำไมฉํนต้องร้องไห้มากมายแบบนี้ กับเธอคนที่ไม่เคยรักฉันจริงๆเลยสักครั้ง เธอจะรู้มัย...ทุกวันนี้ฉันยังคงทำใจไม่ได้กับการเดินจากไปแบบนี้... แบบที่เธอไม่เคยรับรู้หรือจะเข้าใจได้เลยว่า... คนข้างหลังที่เธอได้เดินจากมาเค้าจะเป็นอย่างไร ทุกคำพูดทุกการกระทำมันยังคงฝังอยู่ในความรู้สึก ตอนนี้ฉันเพียงรอว่าสักวันเธอจะกลับมาหาฉันหรือป่าว... ทำไมฉันจะต้องทำแบบนั้นฉันก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ทำไมฉันจะต้องรักคนที่ทำร้ายความรู้สึกของฉันได้มากมายขนาดนี้ ทำไมฉันจะต้องรอคนที่เดินจากฉันไปครั้งแล้วครั้งเล่า ทำไมคนที่บอกว่ารักฉันกลับเป็นเธอ...คนที่ไม่เคยรักฉันจริงๆ ยิ่งนับวันยิ่งใกล้ถึงวันที่ฉันจะต้องเดินจากเธอไป...เข้าไปทุกที แต่ทำไมฉันจึงไม่อยากให้มันมาถึง...ทำไมฉันยังอยากจะรอเธออยู่แบบนี้ ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่า...มันเจ็บ...มันเจ็บมากกับการรอคอยที่เธอไม่เคยหันมามอง เจ็บนะ...เจ็บจริงๆ...เจ็บที่ใจทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ ฉันยังจำคำที่เธอบอกว่า"คิดถึงนะ"ก่อนเราจะจากกันได้ ทำไมเธอต้องบอกคิดถึงฉันทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่า...เธอกำลังจะจากฉันไป ทำไมเธอจะต้องกลับมาทุกครั้งที่ฉันกำลังใกล้จะหยุดน้ำตาได้ ทุกวันนี้บอกเธอได้คำเดียวเลยว่า...เหนื่อยนะแต่ก็จะรอเธอ ฉันจะรอเธอนะ...จนกว่าน้ำตาที่มีเมื่อ"คิดถึงเธอ"...จะหยุดไหลออกมา

href="http://glitter.kapook.com/content.php?id=4792&category_id=99" >